jump to navigation

bad vibes February 19, 2010

Posted by damdamn in damdam sulatsulat, damdam tulatula.
2 comments

bukas makalawa
uulan
kahit hitik sa sinag ng araw
ang liwanag ng tanghaling
mabangong aspaltong tuyot
at pawisan sa tagtag
ng mapaglarong tadhana

paghandaan
ang ulan
baka daw sa tuwa ng nagkakampayang ibon
biglang bumagsak ang langit
at di mo alam kung saan sisilong
bitbit ang kahapon ng ligayang pahiram
ma gusto mo na lang angkinin

ingatan daw ngayon
ng kung anong meron at wala
isang buhos na matinding bagsak
ang dulot ng susunod na hinagpis
at baka maniwalang katapusan
ang mga susunod na pangyayari

pag bale wala ng ambon
o kaya ng hampas ng alon
ay hindi katanggap tanggap
kahit pag tingala ay may mga bitwin
at pag tungo mo ay bumabaha
na nag mumula sa emosyong
ayaw mong tanggapin

ang nagbabagang apoy
ay maaring lumapnos
na tutusta sa iyong pagkataong
at kahit anong ihip
hindi daw titigil ang pagsaliw
ng lagablab ng bawat init
at masusunog ang lahat

lilindol
yayanig sa katatotohan
at babasag ng gara-garapong
katotoohanang itinago
babagsak ang nasa ibaba
at mababon sa limot
ang pinundar na pangarap

mamamalat ka
sa kasisigaw ng saklolo
mabibigi sa sabay-sabay na bulong
ng konsensyang di tiyak
at walang katotoohanan
ang dilim ay pagkabulag
ng pinikit mong mga mata

hindi ka sasaya
wala daw totoong ligaya
at lahat daw ng tawa ay pansamantala
luha raw ang kasunod
at pait ng bawat kilos
ay makakasanayan sa bawat minuto
pero…

we’no ngayon
pag hahandaan ko ang unos
lulusong sa baha
marating ko lang
ang sinasabing kabalintunaang ligaya
kahit sa pangarap
tayo ay naging isa.

Advertisements

akala mo lang February 6, 2010

Posted by damdamn in damdam isip-isip, damdam sulatsulat, damdam tulatula.
1 comment so far

kahapon,
sinubukan kont timbangin ang lahat ng makita ko
inabot ako ng apat na oras sa pagtitimbang
alin ang magaan?
ano ang mas mabigat?
pag katapos kong manimbang
wala ako talagang natutunan talaga
weh ano naman kung alam ko bigat nya
nanimbang lang ako
nag sayang ng oras.

nung isang araw,
sinubukan kong ilagay ang lahat sa dalawang hanay
ano ang maganda sa pangit
alin ang mas magandang tignan
sa nakakabulag ng mata
hindi ko na lang tinuloy ng matagal
dahil hawak ko ang isang unan
na dati kong akap ng wala pa sya
at dati ko ring akap ng naroon na sya
at dati ring tagasalo ng luha ng wala na ulit sya
di ko alam kung sa maganda o pangit ko sya ilalagay

nung nakaraang linggo,
paulit ulit kong pinatugtog ang iisang kanta
pinag iisipan
kung isa ba itong ingay o musika
wala akong naintindihan
kahit nababasa ng utak ko ang mga linya
kahit umiindayog ako
hindi ko pa rin matutunan mahalin ang kanta
wala akong konklusyon
sa mga nota na pinagsamasama

kung anong tama
at alin wag gagawin
kung alin ang masarap
sa dapat wag ng isusubo
ang mabaho sa masangsang
ang kumportable
sa nakakairita
hindi ako ang mag didikta
at lalong hindi rin ikaw ang magsasabi ng alin
ang sa alin
sa kung ano ang totoo at sa sinungaling

hindi tayo, hindi rin sila.
hindi rin ngayon, o hindi kailan man magiging bukas.
walang ata, walang daw, walang sigurado.
wala lang lahat ng ito.
ang kasiyahan mo ay hindi ko kasiyahan
ang minamahal ko ay di mo minamahal
at ang gamot na iniinom mo
ay hindi lunas sa sakit ng kung sino
ang impotanteng yan ay hindi talaga importante

akala mo lang
dahil bukas, makalawa
iba na naman.

sa “pagtanda” ko February 1, 2010

Posted by damdamn in damdam sulatsulat, damdam tulatula.
4 comments

Para akong batang nangangarap.
“pag laki ko gusto ko maging iyo”
Tapos
“ikaw akin lang”.
Kukulayan ko ang damit
sa coloring book
ng paborito mong kulay.
Magaaral akong mag guitara,
at pag di na ako sintunado,
haharanahin kita.
Magiging doktor ako,
pag nagkasakit ka.
Ako abugado mo,
pag may nang-away sa iyo.
Arkitekto at inhinyero
ng dream house natin.
At sabay nating pipinturahan
ang pader ng gagawin nating kwarto.
Magiging yaya ng mga anak natin
at driver mo tuwing mag gogrocery.
Yung farmville mo aayusin ko
pero di ko gagaliwn inbox ng facebook.
PRAMIS.
Pagaaralan kong magbasketball
para makalaro ko mga kuya mo.
Magshoshopping tayo.
sasabihin kung bagay nga ba sa iyo.
Di kita aasarin sa tigyawat mo,
pag magkakaroon ka na.
at di ko sasabayan ang pagtataray
pagdumating na ang bisita.

Para akong batang nangagarap.
At gagawin ko lahat.
Para pag tanda sana natin,
ikaw ang unang mukha sa umaga,
at ikaw ang huli kong halik sa gabi.