DAMned if you do, DAMned if you don’t

Isang umaga ng Sabado, binati ko ang anak ko para sa napakagandang resulta ng kanya mga exams.

At dahil dyan, sinigurado kong hindi talaga nangopya ang anak ko, so ayun tinanong ko sya ng kung anu-ano.

Nang nasa punto na kami ng “ANO ANG PAMBANSANG…” aba bibo kid si kabisote! Memorize. At dahil isa akong sadistang tumatanong, nagtanong ako ng medjo may kinalaman pero mapapaisip sya.

Damdam: Asan ang color blue ng bandila ng Pilipinas?

Santi: Nasa taas.

Damdam: Galing. E yung pula nasaan?

Santi: Sa baba!

Damdam: okay, Ilan ang stars ng bandila natin?

Nag-isip. Ang tagal. Siguro mga 30 seconds.

Santi: Apat!

Damdam: Apat?! Edi ba tatlo lang, dahil yung isa a…. aww.

At dun narealize kong mali nga naman yung tanong ko.

Apat nga naman kasi!

isang makirot na tagpo ni santi at damdam.

usang umaga, nasa sala si santi, mama ni damdam at tita ni damdam

damdam: naks bukas birthday na nya!

mama ni damdam: oo bukas may handaan sa school

damdam: shempre nandun ako

santi: e si daddy?

tita: sos, pasko at bagong taon di ka man lang tinawagan!

damdam: (tumingin sa tita ko at umiling. kinarga ni damdam si santi) okay lang yun di ba na wala si daddy?

santi: okay lang, sayang di nya ma mimeet si Chelsea (sabay yakap si santi ng mahigpit)

si chelsey nga pala ang “girlfriend” ni santi sa school.

at anak ko pa nang hihinayang sa mga nangyayari. hindi ang ama nya.

happy birthday anak. susubukan kong maging malakas at matatag para sa iyo. hindi mo ako makikitang ganitong luhaan. ikaw lang ang lalaking mamahalin ko ng walang pag aalinlangan.

i love you

-mommy-

*bukas na lang yung post na masaya. mag eemohan muna ako.*

UPDATE: Jan 7 – 7AM

Mabait talaga si Lord sa akin. Mantakin mong nag wowork pa rin sa akin ang dasal! Naks! Later, sasama ang daddy ni Santi sa school for the pabirthday! He will be there. He promised. I’m still blessed.

AT! Mamimiit na rin nya si Chelsea! ahahahaahah!!!

Nalalapit na ang bagong taon at eto na ata ang pinaka paborito kong tagpo sa buhay naming mang-ina para sa taon na ito:

Isang umaga, kakagaling ko lang sa opisina at naabutan ko sila ermats at erpats na nag aalmusal. Bumati ako ng the usual whats up namin na isang matamis na ngiti sa lahat. Umupo sa aking designated dinning chair at kumuha ng isang pirasong hotdog at pandesal. At inulan na ako ng sermon dahil wala na daw akong ginawa kundi ang magtrabaho at umuwi. Dun ko lang nalaman na masama pala yun. Naman!

Ang punto nila e, mag exercise naman daw ako dahil ang laki na ng nilobo ko. At oo, sinabihan ako ng aking mahal na mga magulang na ang taba taba ko na. Napakasakit ng mga paratang nila. Parang isang krimen ang ginawa ko sa akin katawan daw. Sos yan!

Sa pag inarte ko, pinaspasan ko ang subo ng hotdog (wholesome) at nagtungo ako sa kwarto kung nasaan nakahilata ang aking gwapong anak na si Santi at nanonood ng cartoons. So busy si mokong. Seryoso kasi manood yun, ayaw paistorbo. Kala mo documentary ang pinapanood, walang kamatayang Tom ang Jerry lang naman.

Tinanong ko sya:

damdam: Anak, mataba na ba si Mommy?

santi: (tinignan lang ako mula ulo hanggang paanag irap, at nanood muli)

damdam: Santi, sexy pa ba si Mommy?

santi: (tinignan ako uli) Alam mo… Mahal kita.

Hindi na ako kinibo ng anak ko. Nagtampo ako pumasok sa kwarto ni utol at kinuwento ang nangyari. Tapos gagong PB na yun ang lakas ng tawa! (tataba ka rin ungas…)

*9:00PM ang pasok ko gabi-gabi at dapat gising ako ng mga 7:30PM para lang makumpleto ang ritwales ko bago pumasok.

Nitong mga nakaraang araw, hirap akong bumangon at lagi akong tumatawad ng 15mins bago tuluyang lisanain ang aking pagkakahimlay sa kamang malambot ni pb.

Pero kanina…

(damdam, tulog pa)

Santi: (pasigaw) Mommy! 8:30 na! Papasok ka pa!

Damdam: (biglang bangon) ‘Di nga? 8:30 na?

Santi: (ngumiti) teka, tatanong ko kay PB… (sabay labas ng kwarto ng naka ngisi)

*anak ka nga ni damdam! pero at least, di ako na late at may bago na akong human alarm clock.

damdam: santi, next school year lilipat na kita ng school

santi: mommy, san ako lilipat

damdam: sa don bosco, exclusive, all boys

santi: paano na yung mga girls?

damdam: (natanga…) uhmmm, sige pag iisipan ko pa ulit.

*at least may priorities na anak ko… yari ako neto pag lumaki-laki ‘to.