da who!? September 3, 2009
Posted by damdamn in damdam tangatanga, damdam tulatula.3 comments
i have never seen this hue
this kind of blue
the feeling of unknown
of unusual emptiness
i should have made you stay
and told myself that i cant
that i wont
and i shouldnt
is it worth it?
would it be enough?
the blank mornings
and the dark afternoons
then teary evenings?
to see tomorrow alone
and never saw the sunset
like this
some things are worst
than i suppose
no matter how prepared
and courage shown
the hollow core
and chasing the yesterday
like a race of memories
rushing nearing end
please dont ask when
and how’s and the whys
the could have’s
and should have’s
i would never tell you
the whats’ of lonesome
and wheres’ of desolation
its just you..
you were the who.
tulirong nakatulalang nakatanga July 31, 2009
Posted by damdamn in damdam sulatsulat, damdam tulatula.1 comment so far
napapatulala ako
nakatitig sa pinto
kung lalabas ba
o papasok
natutuliro ako
sa ikot ng relo
naghihintay ng darating
o nag aabang ng aalis
nakatanga ako
sinasapo ang hangin
di alam kungigignawin
o nanamnamim
may sasabihin ako
pasigaw? pabulong?
ang tulirong nakatulalang
nakatanga.
at kahit na magkaanak kayo’t magkatuluyan balang araw May 30, 2009
Posted by damdamn in damdam sulatsulat, damdam tulatula.1 comment so far
adik sa iyo
***
at sa tuwing maririnig ang linya
ng kantang isang buwan ng hinuhuni
pilit kinakalimutan ang alaalang
nagpangiti at nag pasawi
nagpaluha at nagpangiwi
***
ang kaadikang puspos
naghihimutok sa gapos
ng riyalidad na hindi pwede
kahit sa panginip na hiniram
na pinilit itabi
***
gusto kitang angkinin
hagkan ng parang akin
titigan at paghubarin
simsimin, amuyin
ang saglit namnamin
***
nangangambang pagkahumaling
mahintakutang halinghing
ng tawanan ng katotohanan
na kailanman hindi
loob mo malalambing
***
isa kang droga
pinagbabawal ng aking sistema
nababaliw sa katapatan
ng sugapa ko ng diwa
ng puso kong tanga-tanga
***
natatakot, nasisindak
sa kaadikan nagtutulak
pagpilitan ang pagtanggi
nang di sapat na sarili
ihandog ang wala namang silbi
*maraming salamat sa nagdulot ng ispirasyon ng tulang ito ng dahil sa tumblr entry nya. kilala mo na kung sino ka. at oh! alam mo na yun*
Plurk re-post April 26, 2009
Posted by damdamn in damdam isip-isip, damdam shareshare, damdam sulatsulat, damdam tulatula.1 comment so far
☆ningning☆ may mangingisda sa timeline ko, may paasang naglalako ng emosyon, may nagoyo ng imperyalistang kumpanya, mga aliping sagigilid..
posted on April 15, 2009 at 09:27AM..
gustong mangutya pero di magawa, may tinatamad, may parang walang bukas.
at putang inang buhay to hindi ako makapagblog.
may nangangarap ng kahapon, may gustong pumatay ng oras ngayon, may gustong umasa para bukas.
may nais na makamtan na lumipas, pagkakataon na kupas kupas..
at tumula ang isang pulpol na makata, gusto lang naman magpaalam sa perya.
paalam, ako ay yayao. ayaw ko muna makabasa ng panggago. kung ikaw tinamaan pasensyahan
may kumakatok para sa kakarampot na tulog (1)
at magpumiglas sa sa hitik na inet ng panahon.
panahon ng araw o panahon ng damdamin, maaring pareho maaring sameng.
putang ina pigilan nyo ako seryoso ang daming salita sa utak ko. inaatake ako ng galit ng ligayang wagas
at pinaluluha ng galak.
at mayrron ding naghahanap ng panandaliang atensyon (1)
atensyon na kakanlong sa natutulog na apeksyon?
oo marami, nariyan sa tabi tabi, nagsusumamo nagmamakaawa palimos ng wag itatwa
sabay sabay ang bigkas at talas ng dila at labing tuliro, mga daliring sumusunod sa utak na pagod.
at itatanong kong muli, bakit ako nagpapaka baliw ? kahibangan na ginigiliw? nag aalab ang kasamaan at poot, bakit dinuduyan at sinasaliw?
ang oyayi at huni ng konsensya ng kaluluwang simisigaw ng “tama na!”
*to learn more about plurk, visit plurk.com (malamang…. sos)
(1) from a plurk friend.
ampaw na limot November 15, 2008
Posted by damdamn in damdam tulatula.8 comments
sige lang, pagnasaan pa ang nakaraan
hanggang sa matuliro sa mga katanungan.
ang mga sagot na di tiyak,
at dadahilang nuknukan ng payak,
damhin hanggang sa akap ng umaga.
nilisan na ngunit hinihilang pabalik
ng mga pakiwaring walang sawang namimilit
ang katotohanang pilit winawaglit
ng naipit na pangarap at kinurot ng isip
sinipa ng kasinungalingang ubod ng pait.
at bakit nakatayo sa lumang sulok?
humihithit ng sigarilyo na wala namang usok?
lumuluha ang mata ngunit hindi umiiyak.
nakatanaw, nakatitig sa nuon na winasak.
pilit na ngiti, hihikbi, kukurapkurap.
naglalakad ang mga paa nang kay bagal.
ang isip tumatakbo, sinisisid ang nakaraan.
nalulunod sa lumipas na walang kinahinatnan.
nagbanta sa hinaharap na sana huwag naman,
maulit ang paglalarong walang pinanalunan.
muntik-muntik ng makarating sa kinalalagayan.
inasam na lunas sa adiksyong katangahan.
pagod na mga kamay, nagpupumilit umahon
pikit matang nagdasal sa bangin na tinalon
nabitin sa hininga, tinangay, inalon.
the undeveloped pose October 10, 2008
Posted by damdamn in damdam tulatula.7 comments
she walks the talk
and talks the walk
and walk and thinks
but thinks she wont
she is fabulously
mysterious and mystified
magnificent and majestic
majority thinks she might
she dances her heart
melodicly sings and shout
smiles with her soul
and lips are pout
she thinks she cant
the can we cant
think she will be
will not ever be
she lights the obscure
no more dim caliginous
and glitters in the dark
she shimmers and sparks
she smiles the miles
and silly similes
the right words to sign
geesh i just cant find
yes! she is fickle
sometimes fumbles
yet her fortress is spiffy
her mind ensembles
but she cant see all these
all those traits there is
wandering thought she have
jails the truth she has
she is beautiful
but refuses to see
misty sight
tears blocking the bright
her undeveloped poses
the ethereal world sees
she deprived us the show
guessed we will never know
well damn damn
i wish i can convince
she will praise the wrong
and remove those nasty tears
* kilala mo na kung sino ka.. at oo para sa iyo to.. balik ka kaagad ha.. ingats ka.. pagbalik mo, nandito pa rin ako.. di ko na rin kasi alam paano ka convince.. pasensyahan mo na to, eto lang kinaya ng powers ko.. mwah!
i tried to write a poem, October 9, 2008
Posted by damdamn in damdam tulatula.5 comments
i tried to write a poem,
a minstrel can help me out
perhaps
a wandering bard.
i tried to write a poem,
be a magister amoris
and for nature and nurture
but nothing came
i tried to write a poem,
maybe an elegy
or a fabulous epic
though my brain is in void
i tried to write a poem,
of a by gone age
of birth and growth
yet my voice is numb
i tried to write a poem,
to kill my thoughts
and to the elixir of life
make them real for once
i tried to write a poem,
create characters of perfection
and a land of happy happy joy joy
and eternal youth and beauty
i tried, i really tried
yet reality strikes
and reality bites
im not in a dream
i am wide awake…
papaano? September 22, 2008
Posted by damdamn in damdam tulatula.22 comments
na hindi naman nasimulan?
Paano hanapin, magsusumamo,
sa pagkakataong di naman natamo,
Matimyas na ngiti at malamyos na akap,
ang dumatal ay hangin lamang
Paano kong pababayaan,
ang hindi naging akin man lang?
Paano ko maiiwanan,
hindi naman dinatnan?
Sumalubong ng parating
ng walang talatakdaan.
Manglunggati ng dilat,
kahit nakatirik sa arawan
Ang diwang tulog at pusong durog,
konsensyang nagtatawanan.
Paano wakasan ang lahat,
nang walang namang niluwal.
At paano sumuway sa batas
ng walang nagbabawal?
Paano magpapaalam,
sa hindi naman humantong?
At lisanin ang lugar
na hindi naman natunton?
masahol pa ito sa breakup August 28, 2008
Posted by damdamn in damdam tulatula.5 comments
———————-
…it was like a:
christmas sensation
held a special link of
reasons and logic
of majestic illusions.
Nevertheless,
everything was just fantasy.
imagination of the forever
cheers and laughter
overjoyed then it was over
now, gone, done?
———————-
